bieluń dziędzierzawa

Bieluń dziędzierzawa – Właściwości, działanie, zastosowanie, stosowanie, czy jest trujący, leczenie zatrucia i skutki uboczne

Bieluń dziędzierzawa (Datura stramonium) to roślina z rodziny psiankowatych, która jest rozpowszechniona na całym świecie. Jest to bylina o wysokości od 30 do 150 cm, która kwitnie od czerwca do września. Liście i kwiaty są bardzo intensywnie pachnące, a owocem są jabłka cierniowe, które przypominają orzechy włoskie.

Ta roślina jednoroczna zwana także cygańskie ziele, diabelskie ziele, świńska wesz, bieluń jadowity lub durna rzepa, jest trująca. Zawiera alkaloidy i wykorzystywana jest w medycynie ludowej i medycynie ajurwedyjskiej jako środek uspokajający, nasenny, przeciwbólowy i przeciwdrgawkowy. Należy jednak pamiętać, że zbyt duże dawki mogą być szkodliwe i prowadzić do halucynacji, zaburzeń równowagi i niekontrolowanych ruchów mięśni.

Bieluń dziędzierzawa rośnie dziko w Europie, Azji i Ameryce Północnej. To „czarowne ziele” ma wysokie, pojedyncze lub podwójne kwiaty o białych płatkach i owalnych, zielonych liściach. Jak wspomnieliśmy, ta roślina pochodząca oryginalnie z Meksyku jest trująca, a jej nasiona i liście zawierają alkaloidy tropanowe, takie jak atropina i skopolamina, które mogą powodować halucynacje, omamy i inne działania psychoaktywne.

Bieluń dziędzierzawa wyróżnia atrakcyjny wygląd i trudno go pomylić z innymi gatunkami. Jego łodyga jest zielona, naga lub delikatnie owłosiona. Bladożółtozielone pędy rozgałęziają się ku górze. Górną powierzchnię liści bielunia charakteryzuje ciemnozielone ubarwienie od jego dolnej części.

Datura stramonium posiada piękne kwiaty w postaci białego lub fioletowego lejka. Kształtem przypominają długi, rurkowaty kielich, z środka którego wystaje 5 pręcików i jajnik górny.

Z czego słynie bieluń dziędzierzawa?

  1. Bieluń dziędzierzawa (Datura stramonium) jest jednym z najstarszych środków psychodelicznych, które były używane przez różne kultury na całym świecie.

  2. Roślina ta jest często używana w rytuałach religijnych i duchowych, w tym w indiańskich ceremoniach wojennych i szamańskich.

  3. Bieluń dziędzierzawa zawiera alkaloidy tropanowe, takie jak skopolamina i hioscyjamina, które mają działanie halucynogenne i uspokajające.

  4. Roślina była używana w medycynie ludowej do leczenia różnych chorób, takich jak bóle głowy i reumatyzm.

  5. Bieluń dziędzierzawa jest jedną z najtrudniejszych roślin do uprawy, ponieważ jest bardzo trujący i wymaga specjalnych warunków uprawy (trudno ją spotkać w przydomowych ogródkach).

  6. Roślina ta jest w Stanach Zjednoczonych znana jako „Jimsonweed”. Nazwa ta upamiętnia zdarzenie z Jamestown w Wirginii z 1771 roku, gdy grupa brytyjskich żołnierzy przedawkowała bielunia i przez 11 dni doznawała tzw. bad tripów.

bieluń dziędzierzawa

Co zawiera w sobie bieluń dziędzierzawa? – Substancje czynne

Bieluń dziędzierzawa (Datura stramonium) zawiera kilka ważnych alkaloidów, w tym:

  1. Skopolamina – jest to silny alkaloid tropanowy, który jest odpowiedzialny za działanie halucynogenne i uspokajające rośliny.

  2. Hioscyjamina – podobny alkaloid do skopolaminy, który również wykazuje działanie halucynogenne i uspokajające.

  3. Atropina – alkaloid odpowiedzialny za działanie przeciwskurczowe i uśmierzające ból.

  4. Meteloidyna – alkaloid o działaniu psychostymulującym.

  5. Datura meteloidyna – jest to alkaloid, który ma działanie halucynogenne i uspokajające.

Te alkaloidy są trujące i powodują różne działania niepożądane, gdy są spożywane w nadmiernych ilościach. Durna rzepa zawiera też garbniki, flawonoidy, związki mineralne.

Czy bieluń dziędzierzawa jest trujący?

Zdecydowanie nie należy bielunia dziędzierzawy stosować bez konsultacji z lekarzem, bo jest to roślina trująca. Preparaty stosowane np. w łagodzeniu dolegliwości choroby lokomocyjnej, czy w stanach skurczowych przewodu pokarmowego lub na inne wszelkie dolegliwości, powstają z liści bielunia (wykorzystywane są też nasiona bielunia).

Zasadniczo nie tylko nasiona bielunia i liście bielunia dziędzierzawy są toksyczne, ale każda część tej rośliny. Zatrucia zdarzają się często u młodzieży, która traktuje daturę jako „nowe metody odurzania”. Z kolei gdy „anielskie trąby” trafią do organizmu kilkuletniego dziecka, już 5 nasion może doprowadzić do śmierci. Dla dorosłego człowieka staje się niebezpieczne spożycie od 15 do 25 nasion. Niezależnie od silnych halucynacji nie jest wskazane stosowanie bielunia z powodu skutków ubocznych i prawdopodobieństwa zgonu.

Za zatrucie daturą odpowiadają L-hioscyjamina i L-skopolamina oraz w mniejszym stopniu atropina. Składniki te działają pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy oraz porażająco (parasympatykolitycznie) na obwodowy układ przywspółczulny.

Jakie są objawy zatrucia bieluniem? – Skutki uboczne i działanie niepożądane

Objawy zatrucia bieluniem dziędzierzawą obejmują:

  • bóle głowy,

  • nudności,

  • wymioty,

  • biegunka,

  • osłabienie,

  • znaczny wzrost temperatury ciała,

  • zawroty głowy,

  • trudności w oddychaniu,

  • silne pobudzenie,

  • zaburzenia widzenia (omamy wzrokowe i rozszerzenie źrenic),

  • omamy słuchowe,

  • duża suchość gardła i suchość w jamie ustnej oraz trudności w połykaniu, przejściowa utrata mowy,

  • zaburzenia równowagi,

  • skurcz mięśni,

  • drgawki,

  • utratę przytomności,

  • w ciężkich przypadkach śmierć.

bieluń dziędzierzawa

Jakie jest leczenie zatruciem bieluniem dziędzierzawą?

Leczenie zatrucia bieluniem dziędzierzawą jest zależne od stopnia objawów. W przypadku lekkiego zatrucia pacjent może zostać wypisany ze szpitala do domu z zaleceniem odpoczynku i przyjmowania leków przeciwbólowych oraz przeciwwymiotnych. W cięższych przypadkach leczenie może obejmować:

  • Płukanie żołądka: jeśli pacjent zatruł się w ciągu ostatnich kilku godzin, może zostać poddany płukaniu żołądka, aby usunąć jak najwięcej toksyn w obrębie przewodu pokarmowego.

  • Dializa: w przypadku niewydolności nerek, pacjent może wymagać dializy, aby usunąć toksyny z krwi.

  • Tlenoterapia: pacjent może wymagać tlenoterapii, jeśli ma trudności z oddychaniem.

  • Leki: pacjent może wymagać leków, takich jak leki przeciwdrgawkowe, aby zapobiec drgawkom oraz leki przeciwskurczowe.

  • Obserwacja: pacjent powinien być poddany ciągłej obserwacji, aby monitorować jego stan i reagować na ewentualne pogorszenie się stanu.

Ważne jest, aby osoba, która spożyła bieluń, trafiła jak najszybciej do szpitala, aby uzyskać odpowiednie leczenie i zminimalizować ryzyko powikłań.

Bieluń dziędzierzawa – właściwości lecznicze

Datura stramonium naturalnie występuje w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Roślina ta na przestrzeni wieków była znana i stosowana w wielu kulturach i cywilizacjach. Mimo że ma silnie trujące właściwości, to wykazuje także liczne właściwości lecznicze.

W starożytnym Egipcie była stosowana w rytuałach religijnych i jako środek uspokajający, a także jako środek przeciwbólowy. W starożytnej Grecji i Rzymie używano jej jako środek przeciwpadaczkowy i do leczenia chorób psychicznych. W średniowieczu roślinę tę uznawano za emanację diabła. Obok działania wywołującego omamy i opętanie, datura służyła jako środek znieczulający podczas zabiegów medycznych. Była też istotnym składnikiem eliksirów, napojów miłosnych i trucizn.

W Azji i Ameryce Północnej była stosowana w medycynie ludowej jako środek uspokajający, przeciwbólowy, przeciwdrgawkowy i do leczenia chorób psychicznych.

Turcy stosują bieluń przy problemach żołądkowo-jelitowych, hemoroidach, w zapaleniu oskrzeli i egzemach. Meksykańscy Indianie wywarem z bielunia łagodzili bóle porodowe, a Japończycy podają go przy kardiomiopatiach i w chorobie Parkinsona.

Ekstrakt z bielunia dziędzierzawy wykazuje także właściwości przeciwcukrzycowe.

Bieluń dziędzierzawa – zastosowanie lecznicze

Bieluń dziędzierzawa ma kilka podstawowych zastosowań zdrowotnych:

  1. Bóle głowy: Napar z liści bielunia dziędzierzawy może pomóc złagodzić bóle głowy.

  2. Astma: Wdychanie oparów z gotowanego korzenia bielunia dziędzierzawy może pomóc w złagodzeniu astmy.

  3. Bezsenność: Liście bielunia dziędzierzawy mogą być stosowane jako środek uspokajający, który pomaga w leczeniu bezsenności.

  4. Reumatyzm: Napar z liści bielunia dziędzierzawy może pomóc w leczeniu reumatyzmu, dzięki działaniu przeciwzapalnemu i przeciwbólowemu.

  5. Leczenie chorób skóry: Liście bielunia dziędzierzawy są często stosowane w leczeniu trądziku, egzemy i oparzeń słonecznych, także przy wypadaniu włosów, dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym.

Przypominamy jednak, że bieluń dziędzierzawa jest rośliną trującą, a nadmierne spożycie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, takich jak halucynacje, omamy i stany niepokoju. Z tego powodu, przed użyciem bielunia dziędzierzawy w celach leczniczych, należy skonsultować się z lekarzem.

bieluń dziędzierzawa

Jak działa bieluń dziędzierzawa i na co może pomóc?

Z liści i nasion wykonuje się preparaty do leczenia dychawicy oskrzelowej, ostrych nieżytów oskrzeli, różnych chorób neurologicznych (także padaczki) oraz jako środki spazmolityczne. Może pomóc też na kamicę dróg moczowych i w leczeniu dróg żółciowych.

Jak stosować bieluń dziędzierzawa – dawkowanie

Jak już wielokrotnie podkreślaliśmy, bieluń dziędzierzawa, jest rośliną trującą, dlatego jego stosowanie powinno być dokładnie przemyślane i skonsultowane z lekarzem lub specjalistą z dziedziny fitoterapii.

Dawkowanie bielunia dziędzierzawy jest bardzo ważne, ponieważ nadmierne spożycie rośliny może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, takich jak halucynacje, omamy, zaburzenia rytmu serca i układu oddechowego, a nawet śmierci.

Jeśli decydujesz się na stosowanie bieluń dziędzierzawa w celach leczniczych, należy przestrzegać instrukcji dotyczących dawkowania zamieszczonych na opakowaniu lub otrzymanych od lekarza lub specjalisty.

Należy pamiętać, że dawkowanie bielunia dziędzierzawy może różnić się w zależności od celu leczenia, a także od indywidualnych potrzeb i tolerancji pacjenta. Warto zauważyć, że nie ma jednoznacznych zaleceń dotyczących dawkowania rośliny, ponieważ nie ma wystarczających badań na ten temat.

Bieluń dziędzierzawa – przeciwwskazania

Preparatów z dowolnej części rośliny nie powinno się przyjmować w ciąży i podczas karmienia piersią, gdyż może dojść do trwałego uszkodzenia płodu. Przeciwwskazaniem są również choroby wątroby, jaskra, choroby dróg moczowych i gruczołu krokowego (z zastojem moczu).

Nie wolno stosować bielunia w razie niedrożności przewodu pokarmowego i chorób serca.

KATEGORIE

ZIOŁA

ZIOŁA

WITAMINY I MINERAŁY

WITAMINY I MINERAŁY

SUPLEMENTACJA

SUPLEMENTACJA

Zielares

Zielares

Zielares to portal o zdrowiu, urodzie, suplementach diety i aktywności fizycznej. Nasz Zespół Redakcyjny publikuje merytoryczne artykuły zgodne z wynikami nowych badań naukowych. W trosce o zdrowie naszych Czytelników stawiamy na rzetelne, pogłębione podejście do zdrowia i suplementacji. Piszemy w jasny i klarowny sposób, by dotrzeć do jak największej liczby osób zainteresowanych zdrowym trybem życia.

Czytaj także

Polecane dla Ciebie

Poznaj wyjątkowe działanie najsłynniejszych i najbardziej skutecznych substancji, które potrafią przywrócić pełną równowagę organizmu oraz jego fizyczno psychiczny dobrostan!
Soplówka jeżowata to grzyb, którego składniki aktywne wspierają funkcjonowanie organizmu. Wykazują właściwości przeciwzapalne, przeciwutleniające, wspomagające odporność.
L-glutamina - źródło zdrowia, odporności i sprawności fizycznej; sprawdź, dlaczego tak jest i jak działa
Kwas hialuronowy to prawdziwy eliksir młodości; nie tylko wygładza zmarszczki i poprawia jędrność skóry, ale również istotnie wpływa na ruchomość stawów i ogólną kondycję organizmu.
Dowiedz się wszystkiego o wodzie z brzozy, która w medycynie ludowej jest od lat z sukcesem używana na wzmocnienie odporności, reumatyzm, kamienie nerkowe, anemię czy wrzody.